Przekonwertuj JPG na WebP

Trochę, w teorii — Twój JPG był już raz skompresowany, a WebP kompresuje po raz drugi. W praktyce ta druga kompresja jest przy normalnych ustawieniach niewidoczna, bo WebP odrzuca inne informacje niż JPEG. Jeśli archiwizujesz oryginały, zachowaj JPG i publikuj WebP; jeśli publikujesz w internecie, różnicy nie zobaczysz na żadnym ekranie.

Zachowaj go, jeśli to plik źródłowy — zdjęcie produktu, które możesz jeszcze przyciąć, albo fotografia, którą kiedyś wydrukujesz. Skasuj, jeśli od początku była to tylko kopia na stronę. WebP jest formatem do publikowania, nie do archiwum.

Tak. Każda używana dziś przeglądarka obsługuje go od lat, w tym Safari od wersji 14 oraz wszystkie wersje Chrome, Edge i Firefoksa, z których ktokolwiek jeszcze korzysta. W 2026 roku nie potrzebujesz zapasowego JPG.

Bo aparat zapisuje w najwyższej jakości i pełnej rozdzielczości — to sensowne dla zdjęcia, które będziesz obrabiać, i bezsensowne dla zdjęcia, które ma się wyświetlić w kolumnie szerokiej na 600 pikseli. Ustaw tu docelową wagę i maksymalną szerokość, a te 8 MB zejdzie do kilkudziesięciu kilobajtów bez widocznej różnicy na stronie.

Nie idą. Przeliczanie robi silnik graficzny Twojej przeglądarki, więc plik jest czytany z dysku do karty i nigdy nie wychodzi do sieci. Otwórz w przeglądarce panel sieci i przekonwertuj cokolwiek — nie zobaczysz ani jednego zapytania.

Konwerter zapisuje zdjęcie, sprawdza wynik względem Twojej wartości i dobiera jakość, aż plik się zmieści. Jeśli sama jakość nie wystarczy, zmniejsza wymiary stopniowo, zamiast rozbijać obraz. Zawsze widzisz, co się stało.

Z naszej strony żaden — pracę wykonuje Twój komputer, nie nasz serwer. Praktyczna granica to około 40 megapikseli na zdjęcie, czyli tam, gdzie przeglądarki przestają być przewidywalne.